Qloballaşan dünyada ölkələrin inkişafı, ilk növbədə, texnoloji imkanlarla müəyyən olunur. Rəqəmsallaşmanın həyatın bütün sahələrinə nüfuz etdiyi, peşə bacarıqlarının sürətlə yeniləndiyi müasir dövrdə orta məktəblərdə texnologiya fənninin yüksək səviyyədə tədrisi şagirdlərdə funksional düşüncə, problem həlletmə bacarıqları, yaradıcılıq və innovativ yanaşma formalaşdıran əsas istiqamətlərdəndir. Xüsusilə, STEM və STEAM yanaşmasının geniş tətbiqi texnologiya dərslərinin məzmununu daha da zənginləşdirərək onu real həyatla birbaşa əlaqələndirir.

Bu gün “Texnologiya” fənnini tədris edən müəllim yalnız nəzəri bilik verməklə kifayətlənməməli, eyni zamanda, şagirdləri araşdırmaya, layihə əsaslı fəaliyyətə yönəltməli, rəqəmsal alətlərdən səmərəli istifadə etməyi öyrətməlidir. Çünki layihə əsaslı təlim, diferensial yanaşma şagirdin potensialını, fərdi qabiliyyətini üzə çıxarmağa yardımçı olur. Məhz bu baxımdan fənnin tədrisi ilə bağlı yanaşmaların yenilənməsi, kurikulumun müasir çağırışlara uyğunlaşdırılması və məktəblərdə innovativ mühitin formalaşdırılması mühüm əhəmiyyət kəsb edir.

Mövzunun aktuallığını nəzərə alaraq pedaqogika üzrə fəlsəfə doktoru, dosent, Əməkdar müəllim, ümumtəhsil məktəblərinin I-IX sinifləri üçün “Texnologiya” dərsliklər komplektinin həmmüəllifi, Təhsil İnstitutunun aparıcı elmi işçisi Natiq Axundovla həmsöhbət olduq. Müsahibim “Texnologiya” fənninin tədrisində ortaya çıxan problemlər və onların həlli yolları, müasir çağırışlar və gələcək perspektivləri peşəkar baxış prizmasından təhlil etdi.

– Natiq müəllim, “Texnologiya” fənninin tədrisi şagirdlərə hansı bacarıqları qazandırır?

– “Texnologiya” fənni şagirdləri müasir həyat və əmək fəaliyyətinə hazırlamaqla yanaşı, onlarda praktik bacarıqlar və yaradıcılıq qabiliyyətini də inkişaf etdirir, müxtəlif material və alətlərlə işləməyi, resurslardan səmərəli istifadə etməyi və texniki prosesləri anlamağı öyrədir. Layihə və praktik tapşırıqlar yaradıcı və analitik düşünmə, problemi həlletmə bacarıqlarını gücləndirir. Qrup işləri isə şagirdlərdə əməkdaşlıq, ünsiyyət və məsuliyyət hissini formalaşdırır.

“Texnologiya” fənnində nəzəri biliklərlə praktik fəaliyyətin uzlaşdırılması şagirdlərin həm düşünmə, həm də tətbiq bacarıqlarını inkişaf etdirmək üçün vacibdir. Nəzəri hissə mövzunun əsasını izah etməli, lakin qısa, aydın və vizual şəkildə təqdim olunmalıdır. Bu biliklər praktik tapşırıqlarla möhkəmləndirildikdə şagirdlər mövzunu daha yaxşı mənimsəyirlər.

Müasir dövrdə “Texnologiya” fənni təhsilin əsas istiqamətlərindən birinə çevrilmişdir və məqsəd texniki savadlı, yaradıcı və praktik bacarıqlara malik şagirdlər yetişdirməkdir. Finlandiyada bu sahə inteqrasiya olunmuş şəkildə tədris olunur və şagirdlər erkən yaşdan praktik fəaliyyətlərə cəlb edilirlər. ABŞ-da STEM yanaşması çərçivəsində robot texnikası və proqramlaşdırma kimi sahələrə üstünlük verilir, Böyük Britaniyada isə “Design and Technology” fənni layihə əsaslı modeldə keçirilir. Almaniyada texnologiya təhsili peşəyönümlü sistemlə əlaqələndirilir, Yaponiya, Sinqapur və Cənubi Koreyada isə texniki və rəqəmsal bacarıqların inkişafına xüsusi diqqət yetirilir. Ümumilikdə, inkişaf etmiş ölkələrdə bu fənn gələcəyin tələblərinə uyğun bilikli və bacarıqlı nəslin formalaşdırılmasında mühüm rol oynayır.

“Texnologiya” fənni şagirdlərin gələcək peşə seçiminə kömək edərək onlarda müxtəlif sahələrə maraq və ilkin təsəvvür yaradır, real iş mühitinə hazırlığını artırır. Praktik fəaliyyətlər vasitəsilə onlar mühəndislik, dizayn və informasiya texnologiyaları sahəsində çalışmaq imkanı qazanırlar.

– “Texnologiya” fənninin müasir təhsil sistemində rolu necə dəyişib və bu dəyişikliklərin əsas səbəbləri nələrdir?

– Bu fənnin rolu müasir təhsil sistemində genişlənərək sadə əmək bacarıqlarının öyrədilməsindən rəqəmsal və innovativ biliklərin inkişafına doğru yönəlmişdir. Yəni fənn artıq proqramlaşdırma, robototexnika və informasiya texnologiyaları sahələrini əhatə edərək şagirdlərin həm intellektual, həm də yaradıcı qabiliyyətini inkişaf etdirir. Tədris prosesində şagirdlərin aktiv iştirakına əsaslanan layihə və tədqiqatyönümlü üsullar daha geniş tətbiq olunur. Bu dəyişikliklərin əsas səbəbləri qloballaşma, rəqəmsallaşma və əmək bazarının yeni tələbləri ilə bağlıdır.

– Bəs fənnin tədrisində əsas problemlər hansılardır və onların həlli yollarını necə görürsünüz?

– Əsas çətinliklərdən biri məktəblərdə maddi-texniki imkanların və praktik dərslər üçün şəraitin yetərli olmamasıdır. Bəzən müəllimlərin müasir texnologiyalar və yeni təlim metodları üzrə hazırlıq səviyyəsinin kifayət etməməsi də dərsin keyfiyyətinə təsir göstərir. Şagirdlərin bu fənnə marağının az olması və onu ikinci dərəcəli hesab etməsi tədris prosesində passivliyə səbəb olur. Şəhər və kənd məktəbləri arasında resurs fərqləri və proqramın praktik yönümlə tam uyğunlaşmaması problemləri daha da artırır. Bu çətinliklərin aradan qaldırılması üçün texniki təminatın yaxşılaşdırılması, müəllimlərin peşəkar inkişafı, interaktiv metodların tətbiqi və məktəb-valideyn əməkdaşlığının gücləndirilməsi vacibdir.

– Dünyada texnologiya sahəsində çalışmış və elmə real töhfə vermiş azərbaycanlı alimlər haqqında nə deyə bilərsiniz?

– Texnologiya sahəsində mühüm nailiyyətlər əldə etmiş azərbaycanlı alimlər dünya elminə dəyərli töhfələr vermişlər. Lütfi Zadə süni intellektin əsas istiqamətlərindən biri olan qeyri-səlis məntiq nəzəriyyəsini yaradaraq müasir idarəetmə sistemlərinin, Kərim Kərimov isə raket və kosmos texnologiyalarının inkişafına böyük təsir göstərmişlər. Enerji, hərbi sənaye, informasiya texnologiyaları və müdafiə sistemləri sahələrində mühüm texnoloji yeniliklərə imza atmış görkəmli alimlərimiz də az deyil. Yusif Məmmədəliyev hərbi kimya və yanacaq texnologiyası sahəsində yüksək oktanlı aviasiya benzininin hazırlanması, Xoşbəxt Yusifzadə enerji və strateji resurslar sahəsində dəniz qazma texnologiyalarının inkişafı, Rasim Əliquliyev müasir texnologiya, təhlükəsizlik sahəsində informasiya texnologiyaları və kibertəhlükəsizlik üzrə tanınan alimlərimizdir. Dünyanın ən yaxşı hava müdafiə sistemi olaraq göstərilən, bir çox üstün xüsusiyyətləri ilə ABŞ-ın “Patriot” raketini kölgədə qoyan, Rusiyanın S-400 raket sisteminin mühəndislərindən biri əslən azərbaycanlı olan İqor Aşurbəylidir. Azərbaycanlı alimlərin texnologiya sahəsindəki mühüm kəşfləri, yaratdıqları nəzəriyyələr və texnoloji yeniliklər bu gün bir çox sahələrdə tətbiq olunur və bəşəriyyətin inkişfına böyük töhfələr verir.

– Orta məktəblərdə, eləcə də bəzi ailələrdə “I və II dərəcəli fənlər” anlayışına münasibətiniz necədir?

– Məktəb mühitində fənlərin “vacib” və “az əhəmiyyətli” kateqoriyalarına bölünməsi müasir pedaqogikanın bütöv şəxsiyyət yetişdirmə prinsipinə ziddir. Bu cür subyektiv təsnifatın kökündə əsasən imtahan mərkəzli təhsil anlayışı dayandığı üçün praktik və yaradıcılıq yönümlü fənlər çox vaxt akademik dərəcələrin kölgəsində qalır. Əslində, humanitar və dəqiq elm sahələri məntiqi düşüncəni formalaşdırdığı kimi, sənət və texnologiyayönümlü dərslər də şagirdlərin estetik zövqünü və həyati vərdişlərini inkişaf etdirən strateji sütunlardır.

Belə ayrı-seçkilik şagirdlərdə balanssız inkişafa yol açmaqla yanaşı, onların real həyatda qarşılaşacaqları kompleks problemləri həll etmək bacarığını məhdudlaşdırır. “II dərəcəli” damğası vurulan fənlərə qarşı yaranan laqeydlik həm şagirdlərin məsuliyyət hissini zəiflədir, həm də həmin sahədə çalışan pedaqoqların peşə motivasiyasını ciddi şəkildə aşağı salır. Müasir təhsil standartları, xüsusilə STEAM metodologiyası təsdiq edir ki, elmi biliklər yaradıcı bacarıqlarla sintez olunmadıqda tam səmərə verə bilməz. Təhsilin keyfiyyətini artırmaq üçün fənlərarası inteqrasiya gücləndirilməli və hər bir fənnə şagirdin intellektual arsenalının ayrılmaz hissəsi kimi yanaşılmalıdır.

Bir çox valideynin “Texnologiya” fənnini ikinci dərəcəli görməsi tədrisin keyfiyyətinə və şagirdlərin akademik inkişafına birbaşa mənfi təsir göstərir. Ailədəki bu laqeyd baxış tərzi uşaqlara sirayət edərək, onlarda fənnə qarşı qeyri-ciddi yanaşma və dərslərdə passiv iştirak meyillərini formalaşdırır. Müasir təhsil modelində yaradıcı düşüncə və praktik vərdişlərin əsasını qoyan bu fənn, valideyn dəstəyi olmadıqda şagirdlərin daxili motivasiyasını zəiflədir. Nəticədə, şagirdlər yaradıcılıq tələb edən layihələrdən yayınır və mürəkkəb praktiki tapşırıqları yerinə yetirməyə həvəs göstərmirlər. Müəllim və valideyn arasında fikir ayrılığı şagirdin əldə etdiyi biliklərin yalnız məktəb divarları arasında qalması ilə nəticələnir. Bu mənfi tendensiyanı qırmaq üçün valideynlərin maarifləndirilməsi və məktəblə sıx əməkdaşlıq çərçivəsində fənnin strateji əhəmiyyətinin təbliği zəruridir.

– Respublikamızda “Texnologiya” fənninin tədris proqramı beynəlxalq təcrübə ilə nə dərəcədə uyğunlaşır?

– Ölkəmizdə texnologiya fənninin tədrisi sahəsində həyata keçirilən islahatlar milli proqramın beynəlxalq meyarlara adaptasiyası prosesini sürətləndirib. Ölkənin təhsil sistemi postsovet modelindən uzaqlaşaraq, şagirdlərin praktiki qabiliyyətlərini ön plana çıxaran müasir səriştə əsaslı struktura keçid etmişdir. Mövcud kurikulum gənclərin müstəqil həyat fəaliyyətinə hazırlanması və dizayn-istehsalat vərdişlərinə yiyələnməsi baxımından qlobal təhsil trendləri ilə həmahəngdir. Xüsusilə, STEAM metodologiyasının tədrisə inteqrasiyası yerli proqramın Sinqapur və Finlandiya kimi qabaqcıl ölkələrin təcrübəsinə yaxınlaşmasında müstəsna rol oynayır. Yeni standartlara əsasən, robototexnika və 3D modelləşdirmənin dərs proqramına daxil edilməsi texnoloji tərəqqiyə çevik uyğunlaşma strategiyasının bir hissəsidir.

“Rəqəmsal bacarıqlar” layihəsi vasitəsilə kodlaşdırma və alqoritmik düşüncənin kütləviləşməsi Azərbaycanın rəqəmsal savadlılıq üzrə beynəlxalq reytinqlərdəki mövqeyini gücləndirir. Buna baxmayaraq, innovativ yanaş maların tətbiqi zamanı regionlar üzrə texniki infrastruktur bərabərsizliyi və vahid tətbiq mexanizminin yoxluğu ciddi maneə kimi qalmaqdadır. Beynəlxalq tədqiqatlara görə, pedaqoqların texnoloji yeniliklərə, o cümlədən süni intellektə marağı artsa da, onların praktik səriştələrinin təkmilləşdirilməsinə ehtiyac duyulur.

Nəzəri bazanın müasirliyinə rəğmən bəzən məktəblərin maddi-texniki təchizatı ilə kurikulumun tələbləri arasında kəskin fərq müşahidə olunur. Odur ki, tam inteqrasiyaya nail olmaq üçün müəllim hazırlığının keyfiyyətini artırmaq və innovativ tədris alətlərini bütün təhsil müəssisələri üçün əlçatan etmək prioritet olmalıdır.

– Texnologiya dərslərində şagirdlərin yaradıcılığını və problem həlletmə qabiliyyətini inkişaf etdirmək üçün hansı metodlardan istifadə olunur?

– Müasir texnologiya dərsləri analitik düşüncə və kreativlik potensialını üzə çıxaran strateji platformaya çevrilməlidir. Passiv təlim modellərindən uzaqlaşaraq interaktiv metodlara keçid təhsilalanların tədqiqatçılıq qabiliyyətini və sərbəst qərar qəbuletmə vərdişlərini stimullaşdırır. Layihə əsaslı öyrənmə yanaşması çərçivəsində şagirdlər ideyadan məhsula qədər olan bütün mərhələləri icra edərək, sistemli fəaliyyət strukturunu mənimsəyirlər.

Problem əsaslı öyrənmə metodikası isə gəncləri real həyatın çətinlikləri ilə üz-üzə qoyaraq, onları mürəkkəb situasiyalardan çıxış yolları axtarmağa təşviq edir. Yaradıcı atmosferdə müstəsna rol oynayan “beyin həmləsi” üsulu, şagirdin innovativ ideyalarını sərbəst ifadə etməsinə şərait yaradır.

STEAM konsepsiyasının tətbiqi fənlərarası inteqrasiyanı təmin edərək texniki və estetik yanaşmaların vahid müstəvidə birləşdirilməsinə imkan verir. Dərslərdə tətbiq olunan refleksiya və özünüqiymətləndirmə mexanizmləri şagirdlərin öz fəaliyyətlərini obyektiv təhlil etməsinə və zəif tərəflərini müəyyənləşdirərək inkişafına kömək edir.

Müəllimin, sadəcə, fasilitator kimi çıxış etdiyi bu mühitdə təhsilalanlar informasiyanı passiv qəbul etmək əvəzinə aktiv yaradıcı subyektlərə çevrilirlər. Aktiv təlim metodlarının sintezi isə şagirdlərin həm fərdi inkişafını, həm də müasir dövrün qlobal çağırışlarına hazırlıqlı olmasını təmin edir.

– Müəllimlər bu fənni yüksək səviyyədə tədris etmək üçün hansı peşəkar bacarıqlara yiyələnməlidirlər?

– “Texnologiya” fənninin uğurlu tədrisi müəllimdən yalnız dərin nəzəri biliklər deyil, həm də geniş spektrli praktik səriştə tələb edir. Müasir dövrün müəllimi material və istehsalat prosesləri kimi fundamental sahələri mənimsəməklə yanaşı, bu bilikləri real həyat nümunələri ilə sintez edərək şagirdlərə ötürməlidirlər. Müəllimin rəqəmsal savadlılığı, xüsusilə 3D modelləşdirmə və süni intellekt alətlərindən pedaqoji məqsədlər üçün istifadə etməsi müasir təhsil mühitinin zəruri tələbidir. Praktik məşğələlər zamanı resursların düzgün idarəsi və texniki təhlükəsizlik qaydalarına ciddi riayət olunması müəllimin təşkilatçılıq qabiliyyətinin əsas göstəricisidir.

Hazır həll yolları vermək əvəzinə, şagirdləri innovativ ideyalar irəli sürməyə təşviq edən müəllim, onlarda tənqidi düşüncə və mühəndislik vərdişlərinin formalaşmasına zəmin yaradır. Effektiv kommunikasiya qurmaq və komanda işini dəstəkləmək bacarığı şagirdin fərdi inkişafı ilə yanaşı, kollektiv fəaliyyət mədəniyyətini gücləndirir. Sürətlə dəyişən texnoloji trendləri izləmək və mütəmadi olaraq peşəkar inkişaf treninqlərində iştirak etmək müəllimin uzunmüddətli pedaqoji uğurunun təməl şərtidir.

– Məktəblərdə maddi-texniki bazanın vəziyyəti, rəqəmsal texnologiyaların - 3D modelləşdirmə, robototexnika və s. dərslərə inteqrasiyası texnologiya dərslərinin keyfiyyətinə necə təsir göstərir?

– Məktəblərdə maddi-texniki bazanın səviyyəsi texnologiya fənninin tədris keyfiyyətini və təhsil hədəflərinin reallaşmasını birbaşa şərtləndirən amildir. Nəzəri biliklərin praktik tətbiqlə vəhdət təşkil etdiyi bu fənn üçün funksional fənn kabinetlərinin və müasir avadanlıqların mövcudluğu təlimin səmərəliliyini müəyyən edən əsas meyardır. Müasir avadanlıqlarla təchiz olunmuş mühit şagirdlərin yaradıcılıq potensialını üzə çıxarmaqla yanaşı, onlarda materialların emalı və məhsul istehsalı üzrə real vərdişlər formalaşdırır. Texniki resursların çatışmazlığı isə dərslərin daha çox nəzəri xarakter almasına və bununla da şagirdlərin fənnə olan marağının kəskin şəkildə azalmasına səbəb olur.

Kompüter texnologiyaları və 3D printerlər kimi rəqəmsal resurslar dərslərin interaktivliyini artıraraq gənclərin ənənəvi əmək və müasir mühəndislik bacarıqlarını paralel şəkildə inkişaf etdirir. Müəllimin peşəkarlıq dərəcəsindən asılı olmayaraq, lazımi infrastrukturun yoxluğu onun innovativ layihələri həyata keçirmə imkanlarını məhdudlaşdırır və pedaqoji motivasiyasını zəiflədir. Bu innovativ alətlər mürəkkəb elmi nəzəriyyələri vizuallaşdıraraq abstrakt anlayışların daha asan mənimsənilməsinə xidmət edir.

Təcrübi məşğələlər zamanı şagirdlər nəinki texniki biliklər, həm də qarşılaşdıqları mühəndislik problemlərini müstəqil analiz etmək vərdişi qazanırlar. Rəqəmsal platformalar gənclərə öz yaradıcı ideyalarını konkret məhsul halına gətirmək imkanı verməklə, onlarda təşəbbüskarlıq və innovativ düşüncə tərzi formalaşdırır. Kollektiv şəkildə icra olunan texnoloji layihələr fərdlər arasında kommunikasiyanı gücləndirir və onlara gələcək peşə həyatında zəruri olan komanda işi bacarıqlarını aşılayır.

Texnologiya dərsləri öyrənmə prosesini interaktiv oyun formasına salaraq şagirdlərin akademik motivasiyasını və fənnə marağını artırır. Erkən yaşlardan rəqəmsal səriştələrə yiyələnən gənclər müasir əmək bazarının sürətlə dəyişən tələblərinə qarşı daha hazırlıqlı və rəqabətədavamlı fərdlər kimi yetişirlər.

– “Texnologiya” fənninin tədrisində şəhər və kənd məktəbləri arasında hansı fərqlər mövcuddur?

– “Texnologiya” fənninin tədris keyfiyyəti məktəbin coğrafi mövqeyindən asılı olaraq maddi-texniki baza, rəqəmsal resurslar və kadr potensialı baxımından kəskin fərqlənə bilər. Şəhər məktəbləri müasir laboratoriyalar və robototexnika avadanlıqları ilə daha yaxşı təmin olunduğu üçün burada dərslər əsasən innovativ layihələr üzərində qurulur. Maddi imkanların məhdudluğu səbəbindən kənd məktəblərində texnoloji mövzular çox vaxt təcrübi məşğələlərdən uzaqlaşaraq nəzəri çərçivədə qalır. İxtisaslı müəllimlərin şəhər mərkəzlərində cəmləşməsi və onların mütəmadi peşəkar təlimlərə çıxışı tədris metodikasındakı qeyri-bərabərliyi daha da dərinləşdirir. Kənd yerlərində internet infrastrukturunun zəifliyi rəqəmsal platformaların dərslərə inteqrasiyasını çətinləşdirsə də, bu mühit şagirdlərə real əmək vərdişləri və təbii resurslarla işləmək üçün unikal imkanlar tanıyır. Şəhərdə təhsil alanlar texnoparklar və əlavə kurslar vasitəsilə biliklərini genişləndirə bildiyi halda, kənd şagirdlərinin praktik həyata yaxınlığı və fiziki əmək təcrübəsi bəzi texniki bacarıqların mənimsənilməsində onlara təbii üstünlük qazandırır. Regionlardakı rəqəmsal boşluğu aradan qaldırmaq üçün kənd məktəblərinin texnoloji təchizatını yeniləmək və müəllimlərin distant inkişafını təmin etmək təhsil sisteminin əsas hədəfi olmalıdır.

– Texnologiya dərslərində təhlükəsizlik qaydalarına əməl olunması necə təmin edilməlidir?

– Təlimatların, sadəcə, nəzəri oxunuşu ilə kifayətlənməyib, hər bir yeni avadanlığın işləmə prinsipi və riskləri şagirdlərə əyani nümunələr üzərində nümayiş etdirilməlidir. Emalatxananın düzgün zonalaşdırılması, kəsici alətlərin mütəmadi texniki yoxlanışı və iş sahəsinin təmizliyi qəza risklərini minimuma endirən texniki şərtlərdir. Şagirdlərdə qaydalara riayət etməyin daxili məsuliyyət hissinə çevrilməsi üçün onlarda özünümüdafiə instinkti və kollektiv təhlükəsizlik şüuru inkişaf etdirilməlidir.

Tapşırıqların çətinlik dərəcəsi və istifadə olunan materiallar şagirdlərin yaş qrupuna və fərdi bacarıqlarına uyğun olaraq ciddi şəkildə tənzimlənməlidir. Valideynlərin də bu maarifləndirmə prosesinə cəlb olunması şagirdlərdə həm məktəbdə, həm də məişətdə düzgün texniki davranış vərdişlərinin möhkəmlənməsinə xidmət edir.

– Gələcəkdə bu fənnin inkişafı üçün hansı islahatların aparılması zəruridir?

– İlk növbədə, təhsil müəssisələrinin texniki bazası müasir standartlara uyğunlaşdırılmalı, 3D printerlər və robototexnika qurğuları kimi innovativ alətlər emalatxanaların ayrılmaz hissəsinə çevrilməlidir. Maddi-texniki təminatdakı regional bərabərsizliyi aradan qaldırmaq məqsədilə kənd məktəblərini prioritet seçən xüsusi dövlət proqramlarının icrası mütləqdir.

Müəllim heyətinin peşəkarlığını artırmaq üçün STEAM yanaşmasını və müasir rəqəmsal həlləri əhatə edən davamlı ixtisasartırma kursları təşkil edilməlidir. Kurikulumun tədrisi yenidən nəzərdən keçirilməli, nəzəriyyənin payı azaldılaraq real həyat problemlərinin həllinə yönəlmiş praktik layihələrə daha geniş yer ayrılmalıdır. Şagirdlərdə tənqidi düşüncə və mühəndislik bacarıqlarını inkişaf etdirən proqramlaşdırma elementlərinin dərslərə inteqrasiyası dövrün tələbidir.

Şagird layihələrinin müntəzəm sərgilənməsi və texnoloji müsabiqələrin keçirilməsi gənclərdə özünəinam hissini artıraraq innovativ yaradıcılığa təşviq edir. Fikrimizi belə yekunlaşdıraq: sistemli islahatlar vasitəsilə texnologiya dərsləri sadə əmək vərdişlərindən uzaqlaşaraq, gələcəyin mütəxəssislərini hazırlayan intellektual platformaya çevrilməlidir.

– Natiq müəllim, ətraflı məlumat və maraqlı fikirləriniz üçün təşəkkür edirik.

Müsahibəni apardı:
Mehparə ƏLİYEVA
XQ